door nanny65 » ma 16 jul 2012, 14:29
Hoi Esther,
Ik vind dit allemaal zo erg voor je meid, maar het is ook zo herkenbaar voor me.
Ik werd ook constant gecontroleerd en moest me 4x per dag telefonisch melden met de huistelefoon zodat hij wist dat ik gewoon thuis was.
Hij controleerde mijn mobiel, en als ik om boodschappen ging of naar een vriendin moest ik dat eerst laten weten zodat hij wist waar ik was. Erg he????? Tis gewoon verschrikkelijk.
Ben toen ook aan de medicijnen geraakt hoor. Via de huisarts ben ik pillen gaan slikken want het ging gewoon niet meer.
Op de pc kijkt mijn man gelukkig niet want hij weet niet hoe de laptop werkt gelukkig, maar als ie mijn verhalen aan inkie zou lezen, dan zou ie vreselijk boos zijn denk ik.
En hij kan hij nou oordelen over het verdriet wat jij hebt??? Hoe durft ie zeg. Snap echt niet waar hij het lef vandaan haalt.
Zijn ouders leven nog zeker omdat ie zo stom reageerd op jouw verdriet???
Laat het verdriet gewoon komen hoor, en krop het aub niet op. Laat het niet zover komen.
Heb je die relatie nu nog dan esther, of is dat inmiddels afgelopen?
Ik ben er na een jaar mee gestopt en heb mijn man toen alles eerlijk verteld.
Hij gaf mij overal de schuld van want hij was zelf zoooooo geweldig, dus hij had niks fout gedaan, en ik was ineens de hoer van de familie. Zelfs degene met wie ik vreemd ging nam hij niks kwalijk want hij vond dat ik het allemaal over mezelf had uitgeroepen. Wat denk je daarvan????
Ik moet blij zijn dat ik elke dag bij hem mag wonen, en daar moet ik hem constant dankbaar voor zijn vind ie.
Heb gezegd dat ie niet spoort en eerst es goed in de spiegel moet kijken, maar hij vind zichzelf helemaal geweldig en hij heeft nog nooit 1 fout gemaakt denkt ie. Ben je dan erg, of wat??????
Dus ik snap dat je onzeker wordt en dat je er knettergek van wordt. Tis verschrikkelijk.
Ik hou tegenwoordig mijn mond niet meer hoor esther en geef hem een grote mond terug.
Als hij mij pijn kan doen, kan ik het hem ook. Laat me niet alles meer zeggen en laat me ook niet meer overal de schuld van krijgen.
Tis goed.
Wij zijn nu 6 jaar verder, en ook ik heb er alles aan gedaan om ons huwelijk te redden, maar dat kun je niet alleen he. Daar moet je voor met zijn tweeen zijn.
Mijn man gaat gewoon op de oude voet verder en denkt dat het allemaal wel okee is.
Hoe naief kan iemand zijn.
Maar wij zijn dit jaar 25 jaar getrouwd en dan stap je al niet zo heel snel meer op hoor esther.
Daarbij heb ik ook 2 kids, en wil hen dat niet aandoen natuurlijk.
Ook dat maakt het een stuk moeilijker voor me.
Maar goed meid, het is en blijft een hoop ellende.
Wou dat ik je kon helpen hoor want ik weet wat het is helaas.
Wil je heel veel sterkte wensen meisje, en laat je door een vent aub niet gekmaken hoor. Hij is het niet waard.
Wil je ook ffies heel veel succes wensen met de foto die je pa gaat krijgen as donderdag.
Krijgen jullie gelijk de uitslag????? Hoop het wel voor jullie hoor.
Dan hoef je niet zolang in spanning te zitten he.
Nou meid, als je je hart wilt luchten.................ik ben er voor je hoor.
Veel sterkte en hele dikke knuf terug voor jou. Ik denk aan je.
Liefs Nanny.......