Iedereen verwerkt het op eigen manier
| Verder lezen: - Vertellen over uw ziekte - Iedereen verwerkt het op eigen manier - Omgeving - Op het werk - Lotgenoten |
Iedereen reageert anders op slecht nieuws en verwerkt het op zijn eigen manier. Zo heeft de één behoefte om over zijn gevoelens te praten en wil de ander dat juist niet.
“Mijn vrouw wil steeds maar over alles praten en vooral ook over als de behandeling niet aanslaat. Ik vind dat vreselijk. Ik wil daar niet aan denken. Bovendien lost praten niets op, ik ga me er alleen maar slechter door voelen.”
- Dhr L., 71 jaar
Als u verschillend reageert kan het soms erg moeilijk zijn om de ander te begrijpen. U kunt zich in de steek gelaten en eenzaam voelen en dat kan spanningen opleveren. Relaties verlopen meestal veel gemakkelijker als alles goed gaat. Als er erge dingen gebeuren, zoals een ernstige ziekte, worden de verschillen tussen mensen plotseling duidelijk.
“Mijn vrouw wil alleen de leuke dingen in het leven zien. Vanaf het moment dat ik ziek werd, wil ik allerlei zakelijke dingen met haar doornemen en praten over de toekomst van de kinderen. Zij wordt daar ontzettend boos over en loopt dan weg. Ze vindt mij slap en denkt ik niet wil vechten. Maar dat wil ik wel, ik wil alleen dat wij op alles voorbereid zijn. Het valt me van haar tegen dat ze haar verantwoordelijkheid uit de weg gaat. Dat had ik niet van haar verwacht.”
- Dhr te V., 60 jaar
U moet samen een manier vinden om met die verschillen om te gaan. Neem de moeite en tijd om naar elkaar te luisteren en probeer te begrijpen waarom uw partner zo reageert als hij of zij reageert. Het kan helpen om uit te leggen hoe u zich door de reactie van de ander voelt. Hoe moeilijk het ook is, probeer elkaar te respecteren en elkaar de ruimte te geven om wat er gebeurt op eigen wijze te verwerken.
Ook kinderen kunnen heel verschillend reageren op de ziekte van hun ouders. Dat kan komen omdat ze een ander karakter hebben.
“Wij hebben de kinderen direct verteld wat er aan de hand was. Ze reageerden daar heel verschillend op. Onze oudste zoon van 16 jaar sprak er niet over. We hebben gezegd dat hij altijd bij ons terecht kon als hij wilde praten, maar dat wilde hij niet. Hij heeft er wel veel met zijn beste vriend over gepraat, die kwam ook vaak bij ons thuis. Onze dochter van 15 jaar werd heel behulpzaam. Hoewel wij erop aandrongen dat ze de dingen zou blijven doen die ze altijd deed, bleef ze liever thuis bij ons. En onze jongste zoon van 6 jaar nam het voor kennisgeving aan. Hij deed alsof het heel gewoon was.”
- Echtgenote van patiënt, 48 jaar
Kinderen reageren ook afhankelijk van hun levensfase. Wat er in hun leven gebeurt wordt soms op een volledig andere manier beleefd.
“We hebben onze dochters verteld over de ziekte van mijn man. Het lijkt wel alsof het de oudste van 17 jaar weinig kan schelen. Ze is heel onverschillig. Ze gaat tot diep in de nacht uit en wil niets met het gezinsleven te maken hebben. Terwijl wij dat nu juist heel belangrijk vinden. Ik word daar heel boos om. Wij hebben altijd alles opzij gezet voor haar en nu doet ze zo.”
- Echtgenote van patiënt, 54 jaar
Als uw kind onverschillig reageert of zich afzondert, probeer het dan niet persoonlijk op te vatten en bedenk dat zo’n reactie normaal kan zijn op die leeftijd. Het betekent niet dat het uw kind niet kan schelen. Tieners kunnen nu eenmaal veel moeite hebben om zich te uiten en zijn vaak erg met zichzelf bezig.